“เห้ย!”
“ตุบ”
“อุก!”
เสียงจังหวะการเสียการทรงตัวของคยองซูที่เผลอเดินตามแบคฮยอนเข้ามาในห้องนอน ถูกแบคฮยอนกอดจากทางด้านหลังแล้วจัดการโยนอีกฝ่ายขึ้นเตียงพร้อมกับตามขึ้นไปครอบอีกฝ่ายไว้
คยองซูที่ไม่ทันได้ตั้งตัวหน้าเสียทันที หลังจากที่แบคฮยอนครอบตนไว้และรับรู้ว่าอีกฝ่ายคิดจะทำอะไร ก็พยายามขัดขืนทันที
“ปล่อยกูนะ! มึงคิดจะทำบ้าอะไรหา! ไอ้เชี้ยแบฮยอน!” คยองซูตะโกนออกไปสุดเสียง พร้อมกับออกแรงดิ้นให้อีกฝ่ายปล่อยตน
“หึหึ ก็กูบอกแล้วไงว่ากูจะเอามึง” แบคฮยอนเอ่ยพร้อมกับเพิ่มแรงกอดรัดอีกฝ่ายที่กำลังขัดขืนเขา
“กูไม่ตลกนะ หยุดเล่นบ้าๆซักที” คยองซูเอ่ยอีกครั้ง แววตาเริ่มวูบไหวด้วยความกลัว
“เล่นเหรอ...หึหึ...เล่นกีฬากับมึงบนเตียงไง”
“ไอ้เชี้...อุบ!..อือออ!” ไม่ทันที่คยองซูจะได้พูดจบประโยค แบคฮยอนก็กดจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่มทันที
ไล่เล็มหาความหวานจากปากเล็ก กัดและเลียเบาๆเมื่ออีกฝ่ายเม้มปากแน่นไม่ยอมให้เขาได้เข้าไปชิมรสหวานในโพลงปากนุ่ม
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ยอมจึงส่งมือที่กำลังว่างอยู่จัดการดึงรั้งชายเสื้อขอร่างข้างใต้ให้ออกมาจากกางเกงนักศึกษา พร้อมกับส่งมือเข้าไปลูบไล้หน้าท้องแบนราบของคยองซู จนร่างเล็กตกใจเผลออ่าปากออก
“อืม!..” แบคฮยอนได้โอกาสส่งลิ้นร้อนเข้าไปให้ปากเล็กทันที ควานหาความหวานจากโพลงปากพร้อมกับหยอกล่อกับลิ้นเล็กที่พยายามหดหนีเขา
“ยะ...หยุดนะ...อืออ!..” แบคฮยอนเว้นช่วงให้อีกฝ่ายได้หายใจเอาอากาศเข้าปอด คยองซูที่ริมฝีปากหลุดจากการถูกครอบครอง ก็เอ่ยห้ามอีกฝ่ายทันที
แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เมื่อแบคฮยอนจัดการยันตัวขึ้นพร้อมกับออกแรงกระชากชุดนักศึกษาตัวน้อยของร่างเล็กจบกระดุมหลุดออกมาเป็นแถบ แล้วโยนออกไปให้พ้นทางตน
“หยุดอะไร..ถ้าหยุดเรื่องอย่างว่าละก็..ไม่มีทาง”
แบคฮยอนเอ่ยขณะจัดการแกะกระดุมเสื้อนักศึกษาของตัวเองออกทีละเม็ด โดยมีคยองซูนอนมองอย่างหวาดๆ
“ชะ..เชี้ยแบค..กูไม่เล่นแล้วนะ...มึง...กูไม่เล่นแล้ว” คยองซูเอ่ยออกมา หวังให้อีกฝ่ายหยุดแล้วเอ่ยบอกตน “กูล่อมึงเล่น”
.
.
.
“กูก็ไม่เล่นเหมือนกัน เอาหละเรามาเริ่มกันเล่นดีกว่า..อย่าขัดขืนมากหละ เดี๋ยวจะเจ็บตัว” แบคฮยอนจัดการโยนเสื้อของตนออกไป พร้อมกับก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวของคยองซู
จัดการขบเม้นสร้างรอยรักให้อีกฝ่าย จนแดงเถือกเต็มคอและแผงอกเล็กของคยองซู หลังจากนั้นก็เงยหน้ากลับไปประกบจูบกับปากอวบอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนจูบของแบคฮยอนร้อนแรงขึ้น จนคยองซูเผลอไผลตอบกลับจูบของอีกฝ่ายเป็นบางครั้ง แบคฮยอนเห็นเช่นนั้นก็กดยิ้มมุมปาก ที่คยองซูเริ่มเคลิบกับสัมผัสตน จัดการเพิ่มความร้อนแรงของจูบขึ้นไปอีก
มือทั้งสองข้างจัดการลูบไล้ร่างกายเล็กไล่วนตั้งแต่หน้าท้องไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกาย จนบางครั้งคยองซูเผลอครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
“อือ..อ”
หลังจากอิ่มหนัมกับรสจูบแบคฮยอนก็ผละออกจากคยองซู ยืดตัวขึ้นมามองหน้าและท่อนบนที่เปลือยเปล่าของอีกฝ่ายที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอบบีบเค้นและรอยรักที่เขาเป็นคนสร้างขึ้น
คยองซูได้แต่นอนหอบหายใจ อกเล็กกระเพื่อขึ้นลง จ้องมองแบคฮยอนที่กำลังมองเขาอยู่ด้วยใบหน้าเคลิมฝัน
ความคิดหนึ่งปรากฏขึ้นในสมองเขา...
หึหึ....กูไม่ยอมเสร็จมึงหรอกหมาเตี้ย
“แบคฮยอนอ่า...หยุดทำไม ทำต่อสิ” คยองซูเอ่ย
แบคฮยอนที่ได้ยินดังนั้น ก็มองหน้าของคยองซูพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก
“อยากแล้วเหรอคยองซู” แบคฮยอนเอ่ยกระซิบข้างหูเล็กก่อนจะกัดเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว
น่ารักเกินไปแล้ว...
“ก็อยากแล้วไง ไม่งันจะยอมเหรอ” เอ่ยพร้อมกับตวัดแขนโอบรอบคอแบคฮยอนก่อนจะกดจูบลงบนปากอีกฝ่ายเบาๆแล้วผละออก
“ว่าง่ายอย่างนี้ก็ดี...จะได้ไม่เปลือกแรงมาก
.
.
.
เก็บแรงไว้ครางดังๆให้ฉันฟังดีกว่า”
จบประโยคแบคฮยอนก็จัดการปรนเปรออีกฝ่ายอีกรอบ แต่ครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนตรงที่คยองซูให้ความร่วมมือกับเขาเป็นอย่างดี
“อือ..แบคฮยอนอ่า..” คยองซูเอ่ยเรียกอีกฝ่ายที่กำลังซุกไซ้อยู่ตรงซอกคอขาวของเขาเสียงพร่า
“อืม...อะไร” แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมามอง ด้วยดวงตาที่เคลิมฝัน บ่งบอกว่าอีกฝ่ายไร้การควบคุมตัวแล้ว เหมือนหลุดออกไปอยู่อีกโลกหนึ่ง
“แบคฮยอน
.
.
.
กูไม่ยอมเป็นของมึงหรอก!”
เอ่ยเสร็จคยองซูก็จัดการถีบอีกคนออกจากตัวอย่างเต็มแรง จนแบคฮยอนที่กำลังเผลอตกลงไปจากเตียงทันที
“ตุบ!”
“จะเอากู..เร็วไปสิบปีไอ้น้อง..หึหึ” คยองซูเอ่ยก่อนทำท่าจะเดินออกจากห้องไป
แต่เมื่อเดินไปถึงประตูเขาก็พอว่ามันถูกล็อกเอาไว้ ไม่สามารถเปิดออกไปได้ คยองซูหน้าซีดคิดไม่ถึงว่าแบคฮยอนจะรอบคอบขนาดนี้
“หึหึ...คิดจะหนีจากกูก็เร็วไปสิบปี...ไอ้น้อง”
แบคฮยอนที่ยันตัวลุกขึ้นได้ เดินเข้ามายืนซ้อนหลังของคยองซูที่พยายามบิดลูกบิดประตูห้องนอนเขาให้เปิดออก แล้วใช่มือทั้งสองข้างโอบเอวอีกฝ่ายให้แนบชิดกับร่างกายตน
จนรับรู้ได้ถึงร่างกายเล็กที่กำลังสั่นด้วยความกลัว
“ตุบ!”
“อุก!”
ภาพเหตุการณ์เดิมย้อนกับมาอีกครั้ง ผิดกันตรงที่ครั้งนี้แบคฮยอนออกแรงโยนเขามากกว่าครั้งก่อนจนร่างกายเล็กงอตัวด้วยเจ็บปวด และสัมผัสแข็งๆที่กำลังรัดรอบมือของเขาอยู่ พยายามดึงมือของตัวเองออกยังไงก็ไม่สำเร็จ
แบคฮยอนใช่เข็มขัดรัดมือของเขาไว้กับราวเหล็กของหัวเตียง
“อึก...ปล่อย...กูเถอะ...ขอร้อง..กะ...กูกลัวแล้ว..อึก” คยองซูที่หมดทางหนีเอ่ยออกมาด้วยความกลัว น้ำตาที่พยายามกลั่นไว้ไหลออกมาจากดวงตากลมโตที่กำลังมองอีกผ่านด้วยความหวาดกลัว
ร่างตรงหน้าไม่เหลือเค้าของเพื่อนรักของเขาเลยซักนิด...มันหน้ากลัว
พอๆกับพวกโรคจิตที่ชอบฆ่าข่มขืนเหยื่อ
“ไม่ต้องกลัวนะ กูไม่ทำอะไรรุนแรงหรอก ท่ามึงไม่ขัดขืนกูก่อน!!” แบคฮยอนตวาดออกมา จนคยองซูตกใจหดตัวเข้าหาหัวเตียงมากขึ้น
แบคฮยอนก้าวขึ้นไปบนตียงดึงขาอีกฝ่ายให้ร่างเล็กไถล่ลงมานอนใต้ร่างของตน พร้อมกับถอดกางเกงอีกฝ่ายออกจนหมด ในตอนนี้คยองซูไม่เหลืออะไรปกปิดร่างกายเล็กอีกแล้ว
หลังจากจัดการกับเสื้อผ้าของอีกฝ่ายเสร็จ แบคฮยอนก็จัดการส่วนปกปิดของตนให้หลุดออกไปเช่นกัน เผยให้เห็นความต้องการที่กำลังชูชัน จนคยองซูนึกหวาด
“ร่างกายมึงนี่ดีจริงๆ แค่สัมผัสนิดหน่อยก็ตั้งแล้ว”
.
.
.
“จะ...เจ็บ” คยองซูครางออกมาด้วยความเจ็บเมื่อแบคฮยอนสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางอุ่นร้อนของตนที่ยังไม่เคยมีใครได้สัมผัส
“อยู่นิ่งๆ!!” แบคฮยอนตวาดลั่นด้วยแรงอารมณ์ที่กำลังลุกโชน
“ไม่...เอาออก...เจ็บ...” คยองซูไม่รับรูว่าอีกฝ่ายเอ่ยอะไร เขากำลังเจ็บกับการถูกลุกล่ำ ทำให้น้ำตาไหลออกมาพร้อมกับร่างกายที่เกรงด้วยความเจ็บ พยายามหดตัวนี้จากนิ้วของอีกฝ่าย
“สัด!! กูทนไม่ไหวแล้ว ตอนแรงจะช่วยให้มึงเจ็บน้อยลง
.
.
.
แต่เมื่อมึงไม่ให้ความร่วมมือ...กูก็ไม่ช่วยมึงแล้ว” แบคฮยอนเอ่ยพร้อมกับถอดนิ้วออก
คยองซูหายใจหอบแรงเมื่อแบคฮยอนนำนิ้วออกแล้ว แต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีอะไรบางอย่างกำลังจออยู่ที่ช่องทางของเขา
“อย่านะเชี้ย!...อืออ...!!..ไม่..เจ็บ..เอาออกไป..!”
ยังไม่ทันที่คยองซูจะพูดจบแบคฮยอนก็จัดการแทรกลำเนื้อร้อนเข้ามาไปในช่องทางหลังของคยองซูทันที
“อ่า....แน่นชิบหายเลยหวะ..” แบคฮยอนครางออกมาด้วยความพอใจ ถึงเขาจะเข้าไปได้แค่ส่วนหันแต่แรงตอดรัดจากด้านในก็ดีจนเขาแทบเสร็จแบบไม่ต้องขยับ
“เอาออก...เชี้ยแบคเอาออก....กูเจ็บ!” คยองซูที่เจ็บจากการถูกล่วงล่ำโดยที่ตนยังไม่พร้อมออกแรงดิ้นเพื่อให้ตัวเองหลุดจากการถูกลวงล้ำ
“มึงจะดิ้นทำไม!...” แบคฮยอนเอ่ยออกมาอย่างหัวเสีย
เฮือก!!!
“โอ๊ย!!!...”
ก่อนจะดันส่วนนั้นของตนเข้าไปจนสุด คยองซูร้องไห้พร้อมครางออกมาด้วยความเจ็บปวด รับรูได้ถึงช่องทางที่กำลังฉีกขาดจนมีน้ำข้นสีแดงไหลออกมา
แบคฮยอนที่กำลังสุขสมกับช่องทางร้อนของคยองซูก้มลงมองส่วนที่ร่างกายของเขากับร่างเล็กกำลังเชื่อมต่อกัน ก่อนจะทำหน้าตกใจเมื่อเห็นเลือดกำลังไหลออกมาจากช่องทางนั้น
“คยองซู...มึงไม่เคยนอนกับใคร?” แบคฮยอนเอ่ยถามด้วยใบหน้าตกใจ
เขาไม่คิดว่าเพื่อนตนจะยังบริสุทธิ์ ไม่เคยผ่านใครมาก่อน ด้วยนิสัยของเขาและคยองซูแล้ว เรื่องแบบนี้แถบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
“กูไม่ใช่มึง...ที่จะ..อึก...นอนกับใครเขาไปทั่ว” คยองซูพยายามตอบอีกฝ่าย พร้อมกับมองหน้าแบคฮยอนด้วยสายตาเจ็บปวด
จนแบคฮยอนที่ได้ฟังถึงกับนิ่งอึ้ง
“กะ...กู” แบคฮยอนพยายามจะเอ่ย
“กูเกลียดมึง แบคฮยอน...กูเกลียดมึง!! ” แต่คยองซูเอ่ยขัดขึ้นมาก่อน
แบคฮยอนที่กำลังรู้สึกผิดเมื่อได้ยินเช่นนั้น ความโกรธก็ประทุขึ้นมาอีกรอบ แบคฮยอนมาหน้าอีกฝ่ายที่อยู่ใต้ร่างเขา ก่อนจะกดยิ้มมุมปาก จนคยองซูที่เห็นถึงกับออกแรงดิ้นหนีอีกครั้งทันที
“เกลียดกูไม่ได้หรอกคยองซู....มึงจะเกลียดผัวตัวเองได้ยังไง! ”
แบคฮยอนเอ่ยก่อนจะขยับส่วนที่แช่ไว้ในร่างของคยองซู เมื่อคิดว่าช่องทางของร่างเล็กเริ่มคุ้นชิ้นแล้ว
“มะ...มึงจะทำอะไร...หยุดนะ...อย่าขยับ!” คยองซูเอ่ยเมื่อแบคฮยอนเริ่มขยับส่วนนั้นเข้าออกร่างกายเขาด้วยจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะเริ่มขยับรั่วจนร่างกายของเขาสั่นคลอนไปตามแรง
“อ่า..อ่า...” แบคฮยอนครางอย่างสุขสม
“อะ!” คยองซูร้องเสียงหลงเมื่อส่วนอ่อนไหวของร่างข้างบนโดนจุดเสียวของเขา
“คยองซู..ครางออกมาสิ...กูอยากได้ยินเสียงมึง” แบคฮยอนเอ่ยพร้อมกับขยับเน้นให้โดนจุดนั้นของคยองซูมากขึ้น
“อะ...อะ...” คยองซูเผลอคลางออกมาด้วยความเสียว
“ดี...ดีมาก...อืม..” แบคฮยอนเอ่ยออกมาอย่างพอใจ
ก่อนจะเร่งจังหวะของตัวเองให้หนักหน่วงขึ้นเมื่อตัวกำลังจะถึงฝั่งฝัน
“ไปพร้อมกันนะคยองซู” แบคฮยอนเอ่ยอีกครั้งพร้อมกับใช้มือที่ยังว่าอยู่โอบรัดและรูดส่วนอ่อนไหวของคยองซูเพื่อให้ไปพร้อมๆกับตน
“อ่า.....”
“อ่า.....”
ทั้งสองครางออกมาอย่างสุขสมเมื่อถึงปลายทางที่ร่างกายเกรงกระตุก จนน้ำรักขุ่นขาวไหลออกมา น้ำรักของคยองซูไหลเปื่อนหน้าท้องแบนราบของแบคฮยอน ส่วนของแบคฮยอนที่ปล่อยในตัวคยองซู น้ำรักไหลล้นออกมาจากช่องทางหลัง
“เสร็จแล้ว...ออกไปจากตัวกู”
คยองซูเอ่ยเสียงแข็งโดยไม่มองหน้าอีกฝ่ายแม้แต่น้อย แบคฮยอนนำแท่งร้อนของตนออกจากช่องทางของอีกฝ่าย
.
.
.
สวบ!
“อ่า....”
ก่อนจะใส่เข้าไปใหม่ จนคยองซูหับไปมองหน้าอีกฝ่ายเพื่อที่จะบอกให้หยุด แต่ก็ไม่ทันการณ์เมื่อแบคฮยอนเริ่มบรรเลงจังหวะรักครั้งใหม่อีกครั้ง
.
.
.
.
“คืนนี้ไม่ได้จบแค่ครั้งเดียวหรอกนะ...คยองซูอ่า”
_______________________________________________________________________________
NC แรกของเรื่องถ้าไม่สนุกขออภัย
กลับไปอ่านเนื้อหาหลักต่อ>>
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น